Zichtbaar en onzichtbaar, herkenbaar of juist niet, gezond of ziek, de grens of erover. Robbé gumt, bedekt en laat veel zien met verschillende soorten houtskool op papier.

Hils Robbé (Haarlem 1972) is gefascineerd door de voorwaarden voor maatschappelijke acceptatie en de rekbaarheid van de grens tussen gewoon en afwijkend. Een grens die door de tijd heen verschuift maar altijd aan dezelfde principes onderworpen lijkt te zijn: inclusie en uitsluiting. 

Het zelf en de ander, waar identificeren we ons mee, wie willen we zijn? Wat laten we zien, wie laten we zien? Wat en wie verbergen we? Wat vergeten we? Maken we ons mooier? Wie sluiten we uit en waar horen we bij?

En waarom, als je nét dat ene weghaalt, of verdraait, is het mogelijk om werkelijk alles te verliezen?

De mens staat centraal in Robbé’s werk. Ze tekent verfijnde figuren, die binnen de contouren van hun lichaam een intieme wereld verbeelden. Er wordt gemanipuleerd, vervormd en verdraaid. Delen worden met gum en/of schuurmachine verwijderd. Waar mogelijk wordt een handschrift vermeden. Of is dat juist een handschrift?

Wat overblijft is een menselijk figuur, ontdaan van logica, context en achtergrond, waardoor ze de kijker dwingt zich af te vragen of het wel zo mooi is, wat er wringt, en waarom toch.

Visible and invisible, recognizable or not, healthy or sick, the border or beyond. Robbé erases, covers and shows a lot with different types of charcoal on paper.

Hils Robbé (Haarlem 1972) is fascinated by the conditions for social acceptance and the elasticity of the boundary between normal and deviant. A boundary that shifts over time but always seems to be subject to the same principles: inclusion and exclusion.

The self and the other, what do we identify with, who do we want to be? What do we show, who do we show? What and who are we hiding? What are we forgetting? Do we make ourselves more beautiful? Who do we exclude and where do we belong?

And why, if you take away or twist that one thing, is it possible to really lose everything?

People are central to Robbé's work. She draws refined figures that depict an intimate world within the contours of their bodies. It is manipulated, distorted and twisted. Parts are removed with an eraser and/or sander. Where possible, handwriting is avoided. Or is that just handwriting?

What remains is a human figure, stripped of logic, context and background, forcing the viewer to wonder whether it is so beautiful, what is wrong, and why.


Hils Robbé

+31206123500

+31612944812

hilsie@hotmail.com

instagram: hilsrobbe